اصلاً صاحبان رولزرویس خودشان صندوق عقب خودرو را باز میکنند یا کسی را دارند که این کار را برایشان انجام دهد؟ ما آنقدر پولدار نیستیم که جواب این سؤال را بدانیم، اما هر کسی که مسئول گذاشتن و بیرون آوردن چمدانها از صندوق عقب رودسترهای سفارشی Nightingale این خودروساز باشد، ظاهراً دیگر نباید نگران خراب شدن مکانیزم صندوق عقب باشد. بر اساس برآورد ما، این مکانیزم پیش از تحویل خودرو به مشتری، به اندازه ۲۰۰ سال استفاده را پشت سر گذاشته است.
Nightingale یک خودروی کانورتیبل کاملاً برقی است و احتمالاً اسپرتترین خودرویی محسوب میشود که از زمان حضور هنری رویس در رأس شرکت در اوایل دهه ۱۹۳۰، نشان Spirit of Ecstasy را روی خود داشته است. این خودرو نخستین محصول از مجموعه Coachbuild Collection این برند است و تنها در ۱۰۰ دستگاه تولید خواهد شد. برآورد میشود قیمت هر دستگاه حدود ۹.۵ میلیون دلار باشد و این مبلغ پیش از اضافه شدن هزینه سفارشهای شخصیسازی ویژه توسط رولزرویس است.
Nightingale با طول عظیم ۲۲۶.۸ اینچ (۵۷۶۰ میلیمتر) و تنها دو صندلی، نسبت طول خودرو به تعداد سرنشینانی دارد که حتی کشتیهای زمینی عظیم و پرمصرف دیترویت در دهه ۱۹۷۰ را هم در مقایسه با آن، به اندازه یک خودروی کوچک ژاپنی Kei کممصرف و بهینه نشان میدهد. البته از آنجا که طراحی این خودرو از شناورهای لوکس الهام گرفته شده، این ابعاد تا حدی منطقی به نظر میرسد. البته تأکید میکنیم: فقط تا حدی!
ویژگی موردعلاقه من، سقف کوچک کشمیر این خودرو است که بهگونهای طراحی شده تا صدای برخورد قطرات باران را به داخل منتقل کند، اما در عین حال مقدار اندک صدای مکانیکی تولیدشده توسط قوای محرکه برقی را مسدود کند. با این حال، چشمگیرترین بخش خودرو بدون شک قسمت عقب بسیار بزرگ و قایقمانند آن و «صندوق پیانویی» است که مانند درِ یک پیانوی گرند کوچک، از کنار باز میشود.
رولزرویس میگوید مکانیزم صندوق عقب در ۱۵ هزار چرخه باز و بسته شدن آزمایش شده است تا اطمینان حاصل شود استفاده مکرر از آن «هرگز اجرای بینقص و عملکرد روان این حرکت نمادین را برای نسلهای آینده مختل نخواهد کرد.»
