لنوو طی چند سال گذشته به نوعی به آزمایشگاه ایدههای جدید صنعت کامپیوتر تبدیل شده و مرتب سختافزارهایی را معرفی میکند که بیشتر شبیه محصولات علمیتخیلی هستند. در این مدت شاهد نمایشگرهای رولشوندهای بودهایم که میتوانند ارتفاع بیشتری پیدا کنند، لپتاپهای گیمینگی که به نمایشگرهای فوقعریض تبدیل میشوند، کامپیوترهای تاشو، نمایشگرهای قابل اتصال، نمایشگرهای چرخان و فرمهای طراحی متفاوت دیگری که حتی علاقهمندان جدی لپتاپ را نیز برای لحظهای شگفتزده میکنند.
بخشی از این ایدهها در حد طرح مفهومی باقی ماندهاند، اما برخی دیگر در نهایت به محصولات واقعی تبدیل شدهاند. برای مثال، ThinkBook Plus Gen 6 Rollable نمونه خوبی از این روند است که از یک نمونه اولیه چشمگیر به محصولی واقعی و قابل خرید تبدیل شد. با این حال، هرچقدر ایدههای مفهومی لنوو از نظر مهندسی چشمگیرتر شدهاند، این سؤال همچنان مطرح است که چند مورد از آنها واقعاً مشکلی را حل میکنند که خریداران معمولی لپتاپ با آن مواجه هستند. بزرگتر شدن یک نمایشگر بدون شک جذاب است، اما متقاعد کردن مردم به اینکه واقعاً به چنین قابلیتی نیاز دارند، چالش بسیار دشوارتری است.
بهطور رسمی، این محصول نیز یکی دیگر از نمونههای مفهومی لنوو است، اما پس از کار کردن با آن از نزدیک، به این نتیجه میرسیم که شاید این دستگاه کاربردیترین ایده مفهومی این شرکت در زمینه نمایشگر باشد. دلیلش این نیست که جاهطلبانهترین طرح لنوو است، بلکه اتفاقاً شاید کمجاهطلبانهترین آنها باشد.
Lenovo ThinkBook Project Swan در ابتدا یک لپتاپ نسبتاً معمولی ۱۴ اینچی به نظر میرسد. این دستگاه با ضخامت ۱۷.۹ میلیمتر و وزن ۱.۶ کیلوگرم، قصد ندارد رکورد سبکی را بشکند یا با لپتاپهای فوقسبک و ردهبالا رقابت کند. تمرکز اصلی لنوو این بوده که لپتاپی راحت برای حمل در طول روز بسازد که وقتی کاربر پشت میز مینشیند، به هتل میرسد یا برای انجام کارهای جدی به فضای بیشتری نیاز دارد، قابلیت بیشتری در اختیارش قرار دهد.
این قابلیت اضافه، یک نمایشگر رولشونده است که به صورت افقی باز میشود و فضای کاری ۱۷ اینچی با نسبت تصویر ۱۶:۹ را در اختیار کاربر قرار میدهد.
برخلاف طراحیهای رولشونده قبلی لنوو که معمولاً نمایشگر را به سمت بالا و پایین گسترش میدادند، Project Swan با باز شدن نمایشگر از دو طرف، عرض صفحه را افزایش میدهد. این فرایند تنها با فشردن یک دکمه انجام میشود و باز شدن کامل نمایشگر نیز فقط چند ثانیه زمان میبرد.
نتیجه استفاده از این فناوری بیشتر شبیه کار با یک مانیتور خارجی معمولی است تا استفاده از یک فرمفاکتور آزمایشی. ناگهان فضای کافی برای نمایش همزمان اسناد، فایلهای بزرگ اکسل، داشبوردها، ارائهها، پنجرههای مرورگر، چتهای Teams و هر چیز دیگری که معمولاً برای فضای بیشتر در نمایشگر ۱۴ اینچی با یکدیگر رقابت میکنند، در اختیار کاربر قرار میگیرد.
تغییر اندازه نمایشگر آنقدر چشمگیر است که توجهها را جلب کند، اما در عین حال آنقدر محافظهکارانه طراحی شده که کاملاً کاربردی به نظر برسد. چیزی که در نخستین تجربه کار با این دستگاه بیش از همه جلب توجه میکرد، همین موضوع بود.
بسیاری از طرحهای مفهومی قبلی لنوو بیشتر در پاسخ به این سؤال ساخته شده بودند که «آیا میتوانیم چنین کاری انجام دهیم؟»
اما Project Swan بیشتر به دنبال پاسخ دادن به این سؤال است که «آیا مردم واقعاً چنین چیزی را میخواهند؟»
این تفاوت شاید در نگاه اول جزئی به نظر برسد، اما اهمیت زیادی دارد.
