کره شمالی تاکنون دستکم شش آزمایش بزرگ سلاح هستهای را در تأسیسات زیرزمینی و مخفی خود در منطقه پونگگهری، در زیر کوه مانتاپ و در استان ساحلی هامگیونگ شمالی انجام داده است. در سپتامبر ۲۰۱۷، زلزلهشناسان آمریکایی در سازمان زمینشناسی آمریکا (USGS)، آخرین آزمایش هستهای این کشور را که پس از انفجار بمب توسط دانشمندان کره شمالی رخ داد، بهعنوان یک رویداد شبیه به زمینلرزه با بزرگی ۶.۳ ثبت کردند. با این حال، پسلرزهها و زمینلرزههای ناشی از این آزمایش همچنان ادامه داشتهاند.
اکنون گروهی از پژوهشگران از سه دانشگاه تحقیقاتی چین و سازمان زلزلهشناسی چین (CEA)، افزایش دوباره فعالیتهای لرزهای را در امتداد چند گسل اطراف کوه مانتاپ شناسایی کردهاند؛ گسلهایی که پیش از این برای مدتی آرام بودند. این زمینلرزهها با یک رویداد لرزهای در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۷، یعنی سه هفته پس از آخرین آزمایش هستهای در ۳ سپتامبر، آغاز شدند و بهصورت دورهای تا ماه مه ۲۰۲۵ ادامه داشتند؛ این آخرین ماهی بود که پژوهشگران برای مطالعه خود داده جمعآوری کردند.
پژوهشگران در مطالعه جدید خود که روز پنجشنبه در مجله Science منتشر شد، نوشتند افزایش تدریجی هم در تعداد زمینلرزهها و هم در میزان آزاد شدن انرژی لرزهای نشان میدهد که پوسته زمین پس از آخرین انفجار بهسادگی به وضعیت تعادل بازنگشته است.
آنها در ادامه اعلام کردند که فعالیتهای لرزهای بهتدریج گسترش یافته و گسلهای موجود در منطقه یکی پس از دیگری فعال شدهاند.
سلاح هستهای که کره شمالی در سپتامبر ۲۰۱۷ آزمایش کرد، قدرت انفجاری تخمینی حدود ۱۰۰ تا ۲۵۰ کیلوتن معادل TNT داشت؛ یعنی دستکم ۱۰ برابر قدرت بمب اتمی بود که آمریکا در اواخر جنگ جهانی دوم روی هیروشیما انداخت.
شینگلی فان، پژوهشگر ژئوفیزیک و نویسنده اصلی این مطالعه از آزمایشگاه کلیدی فناوریهای اکتشاف و اطلاعات زمین در دانشگاه فناوری چنگدو، به همراه تیم خود دادههای لرزهای ثبتشده توسط حسگرهای مستقر در چین و کره جنوبی را بررسی کردند تا پیامدهای این آزمایش هستهای را بهتر درک کنند.
برخی از این ایستگاههای لرزهنگاری بسیار نزدیک به محل مخفی آزمایشهای هستهای قرار داشتند و فاصله آنها حدود ۸۰ تا ۲۰۰ کیلومتر بود. دادههای مربوط به سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۵ در مجموع ۱٬۳۹۹ زمینلرزه محلی را در این منطقه شناسایی کردند؛ افزایشی که پیش از این در دادههای لرزهای منطقه مشاهده نشده بود. این در حالی است که ثبت رسمی چنین رویدادهایی در شبهجزیره کره از سال ۱۹۰۴ آغاز شده است.
از نظر فان و همکارانش، انجام نخستین آزمایش بزرگ هستهای کره شمالی در زیر کوه مانتاپ در ۹ اکتبر ۲۰۰۶، یکی از نخستین نشانهها بود که نشان میداد این انفجارهای بسیار قدرتمند میتوانند ساختار و فعالیتهای تکتونیکی محلی در اطراف کوه را تغییر دهند.
پژوهشگران همچنین به شواهد مهم دیگری اشاره کردند. دادههای راداری ماهوارهای نشان داده بود که در قله کوه مانتاپ، «تغییر شکل قابلتوجهی در سطح زمین» ایجاد شده است.
پژوهشگران نوشتند: «این تغییرات بهجای اینکه تنها باعث ایجاد مجموعهای کوتاهمدت از پسلرزهها شوند، میتوانند فعال شدن دوباره و با تأخیر گسلهای درونصفحهای را آغاز کنند؛ فرایندی که ممکن است طی چندین سال ادامه پیدا کند.»
