تابستان امسال با گرمای بیسابقهای همراه بود، اما پژوهش جدید نشان میدهد که مشکل فقط به گرمترین ماههای سال محدود نمیشود. یک مطالعه جدید نشان داده است که وقوع دورههای گرمای شدید نهتنها در تابستان، بلکه در ماههای قبل و بعد از آن نیز بیشتر شده است.
گروهی از پژوهشگران ۴۵ سال دادههای اقلیمی جهان را بررسی کردند و دریافتند که از دهه ۱۹۸۰، روزهای بسیار گرم در نیمی از مناطق جهان به فصلهای بهار و پاییز نیز گسترش پیدا کردهاند. نتایج این پژوهش که در نشریه AGU Advances منتشر شده، نشان میدهد دماهای خطرناک دیگر فقط محدود به اوج فصل تابستان نیستند.
اداره ملی اقیانوسی و جوی آمریکا (NOAA) این هفته اعلام کرد تابستان امسال، یعنی از ژوئن تا اوت، در ۱۳۲ سال سابقه ثبت دادههای اقلیمی، گرمترین تابستان ثبتشده در ۴۸ ایالت اصلی آمریکا بوده است. در سطح جهان نیز ماه اوت رکورد جدیدی را از نظر گرما و رطوبت به ثبت رسانده است.
با وجود افزایش فراوانی گرمای شدید، پژوهشهای قبلی بیشتر روی میانگین دما تمرکز داشتند و کمتر به زمان وقوع این رویدادهای آبوهوایی توجه میکردند. پژوهشگران این مطالعه تلاش کردند بررسی کنند که دماهای خطرناک در چه بخشهایی از سال و تا چه اندازه از آستانههای معمول فراتر میروند.
آنها ابتدا رویدادهای گرمای شدید در سراسر جهان را بین سالهای ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۹ بررسی کردند و سپس این دادههای پایه را با جدیدترین دهه کامل، یعنی سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴، مقایسه کردند. نتایج نشان داد فصل وقوع گرمای شدید در بیش از نیمی از سطح خشکیهای جهان، در مورد گرمای خشک، و کمی کمتر از نیمی از این مناطق، در مورد گرمای مرطوب، به شکل قابل توجهی طولانیتر شده است.
این بررسی همچنین نشان داد این تغییر در همه مناطق جهان به یک شکل رخ نداده است. در برخی مناطق، دورههای گرمای شدید بیشتر به سمت بهار کشیده شدهاند و در برخی دیگر، به سمت پاییز گسترش پیدا کردهاند. در غرب آمریکا، شرق چین، شمال آفریقا و شرق اروپا، گرمای شدید در دو ماه پس از تابستان بیشتر و سریعتر شده است. در مقابل، اروپای غربی، جنوب آفریقا و شمالغرب هند در دو ماه پیش از تابستان شاهد افزایش رویدادهای گرمای شدید بودهاند.
