نیازهای اولیه نباید قسطی تهیه شود ولی در ایران ما به این مرحله از فلاکت رسیده ایم و در یک نمایشگاه یک سری شرکت میان از دستاوردهای خودشان پیرامون این مسئله سخن به میان می آورند. به جای زندگی قسطی از کلمه پرداخت یار یا اعتبار ملی صحبت می شود تا کمی از زشتی وضع مثلا کاسته شود.
«مصطفی امیری»، مدیرعامل زرینپال، در این پنل با اشاره به رشد پرداختهای اعتباری گفت: «حجم خرید قسطی ۲۵ برابر شده و حدود یکچهارم پرداختها به شکل اعتباری انجام میشود.» به گفته او، در تیرماه مجموعاً ۱۴ همت پرداخت اعتباری در بازار ثبت شده و اسنپپی و دیجیپی از لیدرهای این بازار هستند.
امیری معتقد است استفاده از اعتبار فقط به خریدهای بزرگ محدود نمانده و مردم برای نیازهای روزمره نیز به سمت پرداخت اعتباری رفتهاند؛ چراکه «پول دیگر دست مردم نیست».
او همچنین درباره نقش هوش مصنوعی در صنعت پرداخت توضیح داد: «هوش مصنوعی در اعتبارسنجی و کشف تقلب میتواند کمککننده باشد و حتی رفتارهای پیچیده و رباتها را شناسایی کند، اما در کنار این کاربردها باید مراقب بود که این فناوری بهتدریج مسیر تصمیمگیری انسان را به او دیکته نکند.»
در پنل های سخن رانی نگاهی به آینده بوده است، امیدوارم این آینده از راه نرسد حداقل با سیستم فعلی ، چرا که در این آینده احتمالا هوا و آب هم قسطی خواهد بود.
در کشوری با این همه سرمایه خدادادی ، مثل نفت و گاز و معادن بزرگ - من جمله معادن بزرگ منگنز - ، مردم نباید مایحتاج روزمره خودشان را قسطی تهیه کنند. سیستم پرداخت قسطی شامل همه سود و کارمزدهایی است که شرکت های واسط به جیب می زنند ، این مدل کسب و کارها از فقر مردم درآمد زایی می کنند.
