نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد کودکانی که والدین خود را بیش از حد درگیر تلفن همراه میبینند، ممکن است احساس ناایمنی عاطفی را تجربه کنند؛ احساسی که میتواند تا دوران نوجوانی نیز ادامه داشته باشد.
این مطالعه که ماه گذشته در نشریه علمی Frontiers in Psychology منتشر شد، روی ۶۰۰ نوجوان ۱۲ تا ۱۷ ساله انجام گرفت. شرکتکنندگان از طریق شرکت «کوالتریکس»، که افراد را برای نظرسنجیهای آنلاین جذب میکند، انتخاب شدند. نتایج نشان داد میان نوجوانانی که والدینشان را بیش از حد سرگرم تلفن همراه میدانند و نوجوانانی که نشانههای بیشتری از «دلبستگی ناایمن» را گزارش کردهاند، ارتباط معناداری وجود دارد.
«دلبستگی ناایمن» مفهومی شناختهشده در روانشناسی است که ریشه در مطالعات مربوط به رفتار نوزادان دارد. این نظریه سالها مورد بررسی قرار گرفته و یکی از اصول مهم در توصیههای تربیتی به والدین محسوب میشود. بر اساس نظریه دلبستگی، افرادی که در کودکی با مشکلات دلبستگی روبهرو میشوند، در سالهای بعد ممکن است به دو الگوی رفتاری اصلی گرایش پیدا کنند؛ گروهی که از برقراری روابط عاطفی اجتناب میکنند و گروهی که به شدت به دنبال دریافت توجه و وابستگی عاطفی هستند.
نتایج این پژوهش نشان داد گزارش نوجوانان از حواسپرتی والدین به دلیل استفاده از تلفن همراه، با هر دو الگوی دلبستگی ناایمن، یعنی اجتنابی و اضطرابی، ارتباط دارد.
پژوهشگران در این مطالعه امکان بررسی وضعیت شرکتکنندگان در دوران نوزادی را نداشتند. به همین دلیل، علاوه بر استفاده از یک پرسشنامه استاندارد برای ارزیابی دلبستگی در نوجوانان که در مطالعات متعدد به کار رفته است، پرسشنامه اختصاصی دیگری نیز با عنوان «مقیاس تأثیر استفاده والدین از دستگاههای دیجیتال بر دلبستگی» (DAIS) طراحی و در این تحقیق استفاده کردند.
