چهل روز گذشت. ۴۰ روز از زمانی که نبض اینترنت در رگهای کسبوکارهای آنلاین به شماره افتاد و حالا در آستانه یک فاجعه تمامعیار اقتصادی قرار داریم. آنچه در این مدت بر فضای اکوسیستم فناوری کشور گذشت، تنها یک «اختلال ساده» نبود؛ بلکه سونامی ویرانگری بود که از زیرساختهای فنی عبور کرد و به سفرههای مردم رسید. ما در رسانه آیتینویس (1itnevis.com)، امروز نه به عنوان یک ناظر بیطرف، بلکه به عنوان یکی از هزاران قربانی این وضعیت، روایتگر روزهایی هستیم که روشناییِ مانیتورها، جای خود را به تاریکیِ ناامیدی دادهاند.
وقتی تحریریه به سکوت اجباری میرود
برای یک رسانه خبری حوزه تکنولوژی، اینترنت حکم اکسیژن را دارد. در این ۴۰ روز، نه تنها دسترسی ما به منابع خبری جهانی مسدود شد، بلکه پل ارتباطی ما با مخاطبانمان نیز فرو ریخت. نتیجه این انسداد، کاهش شدید ترافیک ورودی، لغو قراردادهای تبلیغاتی و در نهایت، تلخترین اتفاق ممکن بود: تعدیل نیرو. امروز در تحریریه 1itnevis.com، صندلیهایی خالی ماندهاند که تا همین چند هفته پیش، محل نبوغ جوانانی بود که رویای ساختن ایرانی هوشمندتر را در سر داشتند. قطعی اینترنت برای ما تنها قطع شدن یک اتصال فنی نبود، قطع شدن رزق و روزی همکارانی بود که سرمایهای جز دانششان نداشتند.
دومینوی سقوط؛ از استارتاپها تا صنایع مادر
کسبوکارهای آنلاین برخلاف تصور برخی مسئولان، یک جزیره جدا افتاده نیستند. وقتی اینترنت قطع میشود، دومینوی سقوط آغاز میشود. فروشگاههای اینستاگرامی که نانآور خانوادههای بیشماری بودند فرو ریختند، پلتفرمهای خدماتی فلج شدند و حتی شرکتهای بزرگی که به ظاهر فعالیت غیردیجیتال دارند، در هماهنگیهای لجستیک و بانکی خود زمینگیر شدند. این بحران ۴۰ روزه نشان داد که برخورد سلیقهای با شبکه جهانی، چطور میتواند اعتماد سرمایهگذار را نابود و امنیت شغلی میلیونها نفر را به بازی بگیرد.
هزینههای جبرانناپذیر مهاجرت خاکستری
خسارت مالی قابل محاسبه است، اما خسارت انسانی چطور؟ هر ساعت قطعی اینترنت، پیامی مستقیم به متخصصان IT و فعالان حوزه دیجیتال صادر میکند: «اینجا جایی برای ماندن نیست». تعدیل نیروهایی که ما در آیتینویس و سایر مجموعهها شاهد آن هستیم، جرقهی دور جدیدی از مهاجرت نخبگان را زده است. وقتی بستری برای کار نباشد، مغزها به دنبال سرزمینهای پایدارتر کوچ میکنند. ما نه تنها بازار امروز، بلکه پتانسیلهای فردایمان را هم در این ۴۰ روز به مسلخ بردهایم.
فراخوان بازگشت به عقلانیت دیجیتال
رسانه آیتینویس به عنوان تریبون بخش خصوصی و حوزه فناوری، اعلام میکند که ادامه این وضعیت به معنای تیر خلاص به پیکر نیمهجان اقتصاد دیجیتال است. باز شدن کامل و بدون قید و شرط اینترنت، دیگر یک مطالبه فانتزی نیست؛ بلکه یک درخواست اضطراری برای جلوگیری از فروپاشی کامل کسبوکارهایی است که با خوندل بنا شدهاند. ما خواهان بازگشت ثبات به شبکه هستیم تا بیش از این شاهد خالی شدن صندلیهای تحریریهها و بنگاههای اقتصادیمان نباشیم. زمان برای احیای آنچه باقی مانده، به سرعت در حال از دست رفتن است.
