یک تیم پژوهشی از دانشگاه وندربیلت در مطالعهای که در نشریه JACC: Advances منتشر شد، به نتیجهای رسید که در اصل از قبل هم شناخته شده بود اما میزان دقیق آن مشخص نبود: مصرف بیش از حد نمک مضر است. مقدار زیاد نمک میتواند مستقیماً به نارسایی قلبی منجر شود. مشکل این بود که تعریف دقیقی از اینکه «چه مقدار نمک بیش از حد محسوب میشود» وجود نداشت. این تیم تلاش کرد این موضوع را مشخص کند و تعیین کند چه میزان نمک به حدی میرسد که قلب شروع به آسیب دیدن میکند.
در این مطالعه، بیش از ۲۵ هزار بزرگسال در جنوبشرقی ایالات متحده به مدت نزدیک به یک دهه مورد بررسی قرار گرفتند و دادهها از طرحی به نام Southern Community Cohort Study استفاده شد. در آغاز این بررسی، هیچیک از شرکتکنندگان دچار نارسایی قلبی نبودند، اما تا پایان مطالعه حدود ۲۷ درصد از آنها به این بیماری مبتلا شدند.
شرکتکنندگان بهطور میانگین روزانه حدود ۴۲۶۹ میلیگرم سدیم مصرف میکردند که بسیار بالاتر از میزان توصیهشده ۲۳۰۰ میلیگرم است. این سطح از مصرف با افزایش ۱۵ درصدی خطر ابتلا به نارسایی قلبی مرتبط بود. همچنین به ازای هر ۱۰۰۰ میلیگرم سدیم اضافی، خطر ابتلا ۸ درصد دیگر افزایش پیدا میکرد، بدون توجه به عوامل دیگری مانند کلسترول، میزان کالری مصرفی یا فعالیت بدنی.
در اینجا معمولاً توصیه میشود که افراد مسئولیت شخصی بپذیرند و مصرف سدیم خود را کنترل کنند. اما همانطور که اغلب در مورد چنین توصیههای سادهانگارانهای دیده میشود، این نوع نصیحتهای کلی در عمل چندان با واقعیتهای زندگی سازگار نیستند.
بیش از ۷۰ درصد سدیم مصرفی از غذاهای بستهبندیشده و آماده میآید، نه از نمکی که در خانه به غذا اضافه میشود. این مشکل جنبهای ساختاری دارد و در نظام اقتصادی مبتنی بر غذاهای آماده ریشه گرفته است؛ نظامی که بسیاری از افراد برای گذران زندگی به آن وابستهاند، در حالی که گزینههای سالمتر روزبهروز گرانتر و دور از دسترستر میشوند.
بسیاری از شرکتکنندگان این مطالعه در جوامع کمدرآمد زندگی میکردند؛ جاهایی که دسترسی به غذای تازه محدود است و عملاً جایگزین واقعی برای رژیمهای پرنمک وجود ندارد. توصیه به این افراد برای کاهش مصرف نمک، بدون در نظر گرفتن شرایط زندگیشان، واقعیتهای موجود را نادیده میگیرد، بهویژه اینکه آنها کنترل کمی بر گزینههای در دسترس و مهمتر از آن، بر گزینههای قابلخرید دارند.
وقتی امکان دسترسی به غذای سالم وجود نداشته باشد، عملاً نمیتوان تغذیه سالم داشت.
با این حال، پژوهشگران یک نکته امیدوارکننده هرچند کوچک هم پیدا کردند: حتی کاهشهای جزئی در مصرف سدیم میتواند تأثیر داشته باشد. کاهش میانگین مصرف روزانه از حدود ۴۲۰۰ میلیگرم به ۴۰۰۰ میلیگرم میتواند طی ۱۰ سال از بروز ۶.۶ درصد از موارد جدید نارسایی قلبی جلوگیری کند. این امیدواری محدود است، اما همچنان قابلتوجه است، هرچند اجرای چنین توصیهای با توجه به شرایط اقتصادی و اجتماعی برای بسیاری دشوار خواهد بود.
