ستارهشناسان یازده قمر جدید زحل را کشف کردهاند.
بیشتر آنها اجرام سنگی کوچکی با قطر تا ۵ کیلومتر هستند. آنها در مدارهای بسیار دور حرکت میکنند، به این معنی که در جهت مخالف چرخش زحل به دور محور خود میچرخند.
تا همین اواخر، مشتری از نظر تعداد قمرها پیشرو در نظر گرفته میشد. با این حال، در سالهای اخیر، زحل به طور قابل توجهی پیشرفت کرده است. این تعداد زیاد قمرها احتمالاً به دلیل برخورد نسبتاً اخیر (از نظر نجومی) قمرهای بزرگ است. این برخورد قطعات متعددی را ایجاد کرد که برخی از آنها در نهایت به قمرهای جداگانه تبدیل شدند. این احتمال وجود دارد که همین رویداد در شکلگیری حلقههای معروف زحل نقش داشته باشد.
برای مقایسه، تاکنون ۱۰۱ قمر در اطراف مشتری، ۲۹ قمر در اطراف اورانوس و ۱۶ قمر در اطراف نپتون تأیید شده است.
