پس از سالها تأخیر، مأموریت ناسا برای فرستادن یک گروه فضانورد به دور ماه و بازگرداندن آنها به زمین تقریباً آماده پرتاب است.
ناسا تاریخ ۶ فوریه را برای پرتاب «آرتمیس ۲» تعیین کرده؛ نخستین پرواز سرنشیندار در برنامه بازگشت به ماه. این مأموریت با استفاده از موشک «سامانه پرتاب فضایی» (SLS) از مرکز فضایی کندی در کیپ کاناورال فلوریدا انجام میشود. اعضای گروه شامل رید وایزمن فرمانده مأموریت، ویکتور گلاور خلبان، و دو متخصص مأموریت، کریستینا کُخ و جرمی هانسن هستند که همگی در فضاپیمای «اوریون» سفر خواهند کرد.
آرتمیس ۲ آزمونی حیاتی برای SLS و اوریون و مقدمهای برای فرود ماهنشین آرتمیس ۳ است. این مأموریتها که دههها در حال برنامهریزی بودهاند، بازگشت تاریخی بشر به اعماق فضا را رقم میزنند. مدت بسیار طولانی از آخرین سفر فضانوردان به ماه گذشته، اما آرتمیس ۲ از جنبههای دیگری نیز رکوردشکنی خواهد کرد.
این مأموریت قرار است مجموعهای از نخستینها و رکوردهای تازه را هنگام پرتاب خود در سال جاری رقم بزند.
آخرین بار که انسانها از مدار پایین زمین خارج شدند حدود ۵۵ سال پیش و در مأموریت آپولو ۱۷ بود. از آن زمان تاکنون، سفرهای فضایی در محدودهای حدود ۴۰۰ مایلی (۶۴۰ کیلومتری) از سطح زمین باقی ماندهاند. با آرتمیس ۲ این وضعیت تغییر میکند.
پس از قرار گرفتن موشک SLS و فضاپیمای اوریون در فضا، اوریون از موشک جدا میشود و با چند مانور مداری ارتفاع خود را افزایش میدهد تا در نهایت وارد مسیر بازگشت آزاد به سمت ماه شود. این مسیر فضاپیما و خدمه را در سفری قوسیشکل به دور ماه میبرد و سپس با استفاده از گرانش زمین، آنها را بهطور طبیعی به خانه بازمیگرداند.
آرتمیس ۲ نخستین مأموریت سرنشیندار خواهد بود که پس از آپولو ۱۷ از مدار پایین زمین خارج میشود. این رویداد آغازگر دورهای تازه در اکتشافات فضایی انسان است و فضانوردان را به دوردستترین نقطهای میبرد که طی بیش از نیم قرن گذشته تجربه شده است.
ناسا بیش از یک دهه است که روی موشک SLS و فضاپیمای اوریون برای حملونقل انسانی در اعماق فضا کار میکند، اما آرتمیس ۲ نخستین باری خواهد بود که این سامانه با فضانوردان پرتاب میشود.
در سال ۲۰۲۲، مأموریت آرتمیس ۱ نخستین آزمایش پروازی یکپارچه SLS و اوریون بود و کپسول را در دو گذر نزدیک از کنار ماه عبور داد. عملکرد SLS عادی گزارش شد، اما سپر حرارتی اوریون هنگام ورود دوباره به جو زمین بیش از حد انتظار دچار سوختگی شد.
بررسی این مشکل و چند مسئله فنی دیگر باعث شد پرتاب آرتمیس ۲ تا آوریل ۲۰۲۶ عقب بیفتد. ناسا اکنون میگوید اوریون آماده پرواز است. دو سال آزمایش و تحلیل سپر حرارتی مهندسان را به این نتیجه رسانده که با افزایش زاویه فرود اوریون میتوان میزان سوختگی را کاهش داد.
این تغییر زمان قرار گرفتن فضاپیما در معرض گرمای شدید هنگام ورود به جو را کوتاهتر میکند. با توجه به حضور فضانوردان در این مأموریت، امید میرود محاسبات ناسا دقیق باشد.
در مرحله بازگشت به زمین، انتظار میرود اوریون رکورد بیشترین سرعت یک فضاپیمای سرنشیندار هنگام ورود به جو را بشکند. رکورد فعلی متعلق به مأموریت آپولو ۱۰ است که هنگام ورود دوباره به جو با سرعت ۲۴٬۷۹۱ مایل بر ساعت (۳۹٬۸۹۷ کیلومتر بر ساعت) حرکت میکرد.
طبق اعلام ناسا، اوریون حدود ۲۰۰ مایل بر ساعت (۳۲۰ کیلومتر بر ساعت) سریعتر خواهد بود و سرعت آن به ۲۵ هزار مایل بر ساعت (۴۰٬۲۳۴ کیلومتر بر ساعت) میرسد. هنگام فرود، سرعت فضاپیما تا حدود ۳۲۵ مایل بر ساعت (۵۲۳ کیلومتر بر ساعت) کاهش مییابد و سپس چترهای نجات باز میشوند تا فرود ایمن در اقیانوس آرام انجام شود.
خدمه آرتمیس ۲ خودشان رکوردهای تازهای ثبت خواهند کرد. ویکتور گلاور نخستین فرد غیرسفیدپوست خواهد بود که به محیط ماه میرسد، کریستینا کُخ نخستین زن، و جرمی هانسن نخستین کانادایی و نخستین غیرآمریکایی که چنین سفری را انجام میدهد.
این دستاوردها نشان میدهد ناسا وارد دورهای تازه و بسیار متنوعتر از دوران آپولو شده است.
با وجود رقابت ناسا برای فرود آوردن فضانوردان روی ماه پیش از چین، ممکن است آرتمیس ۲ شبیه یک تمرین ساده به نظر برسد، اما مجموعه این رکوردها نشان میدهد مأموریت بسیار فراتر از یک آزمایش است. این پرواز تلاش میکند ثابت کند انسان پس از نیم قرن غیبت، دوباره آماده بازگشت به اعماق فضاست.
